ఇంతకు ముందు కూడా హాస్య నటులని ప్రధాన పాత్రధారులుగా ( హీరోలు ) గా చేసి తీసిన సినిమాలు చాలానే వచ్చాయి కానీ ఈ సారి సునీల్ తో యాక్షన్ సినిమాల స్పెషలిస్ట్ రాజమౌళి అనగానే ఎలా తీస్తాడో అన్న కుతూహలం చాలా మంది ఉండే ఉంటుంది. సినిమా సెట్స్ మీద ఉన్నంత వరకు గోప్యం గా ఉంచి, విడుదలకు కాస్త ముందు కుతూహలం పెంచేలా మార్కెటింగ్ చెయ్యటం లో జక్కన్న సిద్దహస్తుడు. ఇప్పటివరకు ఓటమి ఎరుగని రాజమౌళి సినిమా అనగానే సినిమా ప్రియులు ఆత్రుత గానే ఎదురు చూస్తున్నారు. రాజమౌళి సినిమా మొత్తం గా చూస్తే లోపాలు కనిపిస్తున్నా, అద్భుతం అనిపించేలా ఉండకపోయినా, సినిమాలో రెండు మూడూ సీన్స్ ప్రేక్షకుల ఎమోషన్స్ ని తారాస్థాయికి వెళ్ళేలా చేస్తాయి. ఇక్కడే రాజమౌళి గెలిచేది. హింస, శృంగారం పాళ్ళు ఎక్కువే ఉన్నా, కమర్షియల్ సినిమాకి ఆ మాత్రం హంగులు అద్దాలేమో !

రాజమౌళి అన్ని సినిమాలకీ తన బాబాయి కీరవాణి నే సంగీత దర్శకుడిగా పెట్టుకున్నారు, ఎప్పటిలాగే ఇప్పుడు కూడాను. రాజమౌళి అనగానే క్యాచీ ట్యూన్స్ ఇస్తారో లేక కీరవాణి దగ్గర తనకు కావాల్సిన క్యాచీ ట్యూన్స్ ను రాజమౌళీ నే సెలెక్ట్ చేసుకుంటారో కానీ, దాదాపు అన్ని సినిమాల విజయం లో కీరవాణి సంగీతానికి సింహభాగం ఉంది. పాటల సంగీతం తో పాటు బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ కూడా చాలా బాగా ఇస్తారు కీరవాణి.

ఇక మర్యాద రామన్న పాటల విషయానికొస్తే. దీంట్లో అయిదు పాటలున్నాయి. పాటలన్నీ మొదటిసారి వినగానే నచ్చేసాయి. ఈ పాటల్లో ముఖ్యం గా నచ్చింది సాహిత్యం. మామూలుగా రోజు వారీ మాటలతో పాటుగా చక్కని తెలుగు సాహిత్యం ఈ పాటల్లో కనిపిస్తుంది.



1. అమ్మాయి కిటికీ పక్కన

కారుణ్య గొంతు చాలా రోజుల తరువాత విన్నాను మళ్ళీ. కారుణ్య తో పాటు చైత్ర గొంతు కలిపారు ఈ పాటకి. చైత్ర గొంతు తన పేరులాగే ప్రత్యేకం గా ఉంది. సరదాగా ఉంది ఈ పాట. ఏదో నలుపు తెలుపు కాలం నాటి పాటల అనిపిస్తుంది, అయినా బాగుంది సూతింగ్ గా..చక్కని వాడుక భాషలో సాహిత్యం బాగుంది. ముఖ్యం గాయకుల ఉచ్చారణ స్పష్ఠం గా వింటానికి చెవుల్లో తేనె పోసినంత చల్లగా ఉంది. అనంత శ్రీరాం సాహిత్యాన్ని అందించారు.

2. ఉద్యోగం పోయింది


రామజోగయ్య శాస్త్రి గారు సరదా మాటలతో ఉద్యోగం పోవడాన్ని కూడా నవ్వుకునేలా వ్రాశారు. మాటలతో ఆడుకున్నారు అసలు. రంజిత్ పాడారు ఈ పాట. బాగుంది సరదాగా !


3. తెలుగమ్మాయి


ఇదేదో గ్రూప్ ఫొటో సాంగ్ లా ఉంది. ఏ సందర్భం లో వస్తుందో మరి. కీరవాణి గీతా మాధురితో కలిసి పాడారు. అనంత శ్రీరాం సాహిత్యం ఇచ్చారు. గీతా మాధురి, కీరవాణి గొంతులకి అభిమానిని కాకపోయిన ఈ పాటకి సరిపోయేలా చక్కగానే పాడారు. కీరవాణి బానే పాడతారు కానీ, హీరో గొంతు మెటీరియల్ కాదనిపిస్తుంది. హుషారుగా పాడినా ఏదో బాధపడుతూ పాడినట్లుంటుంది. పల్లవి వేగం గా ఉండటం, పాటలో ఉండే వేరియేషన్స్ వలన ఈ పాట కూడా నాకు నచ్చేసింది.


4. రాయే రాయే


రాజమౌళి సినిమాల్లో ఒక ఐటం సాంగ్ ఉండాల్సిందే. మసాలా బాగా దట్టించి వదులుతారు. కొన్ని పదాలు సెన్సార్ కోతకి గురౌతాయి కూడా, ఉదా: విక్రమార్కుడిలోని కాలేజీ పాపల బస్సు, ఛత్రపతి లోని మన్నేల తింటివిరా కృష్ణా.. అంత ఘాటు ఈ పాటలో లేదులెండి. బంపర్ ఆఫర్ లోని రమణమ్మ పాట ఎఫెక్ట్ కాబోలు, రఘు కుంచె తోనే ఈ పాటని పాడించారు. గీతా మాధురి తో కలిసి పాడారు రఘు. మాంచి మాస్ మాసాలా సాంగ్. ఎవరో చైతన్య ప్రసాద్ అనే అతను సాహిత్యాన్ని అందించారు. ఇలాంటి పాటల్లో సాహిత్యాన్ని వినక్కర్లేదు. మ్యూజిక్ లో ఉండే బీట్ మాత్రమే గుర్తుండిపోతుంది.


5. పరుగులు తీయి


ఈ పాట హీరో పరుగుల వెనక వచ్చే పాట లా ఉంది. Background song. బాలు గారు పాడారు, కొంచెం ఎక్కువ ఆవేశం తోనే పాడారు. వయసు ప్రభావమేమో గొంతు అలసిపోతుంది.




మొత్తమ్మీద చూస్తే నాకు మొదటి మూడు పాటలు నచ్చాయి బాగా, మిగతా రెండిటిలో మసాలా పాట కూడా పర్లెదు, చివరది తెర మీద బాగుంటుందేమో మరి.

         "నీ కోసమే వచ్చాను " అన్నాడు ప్లేట్ లో బజ్జి తీసుకొని నములుతూ. 

         కావ్య అతని చేతిలోని ప్లేట్ లాక్కొంది. "ఏం కాదు, ఏ అప్పలమ్మనో చూడడానికి పెళ్ళిచూపుల కోసం వచ్చి ఉంటావు" అంది బజ్జి నోట్లో కుక్కుతూ. 

         "దాని మాటలకేం గాని అన్నయ్య పెళ్ళి ఎప్పుడు పెట్టుకున్నారు" అని అంటూ కావ్య అమ్మ బయటకు వచ్చింది. 

"వచ్చే నెలలో పెట్టమని అడుగుతున్నారు. అన్నయ్య సింగపూర్ వెళ్తే మళ్ళీ ఎప్పుడొస్తాడో అని. అందుకే అమ్మమ్మను తీసుకెల్దామని వచ్చాను ఒక వారం రోజులు" అన్నడు వెంకట్.

         "మంచిదిరా ఈ పెళ్ళి అయిపోతే నువ్వు కూడా చక్కగా మంచి పిల్లను చేసుకొని సెటిల్ అయిపోవచ్చు. ఇంకా ఎన్నిరోజులు కష్ట పడతావు." అంది నానమ్మ.

         "అంటే బావ ముదిరిపొతున్నాడు అంటావా నానమ్మా?" వ్యంగ్యంగా అంది కావ్య.

         "నువ్వు ఊరుకో నువ్వు చిన్న పిల్లవు పోయి చదువుకో నీకెందుకు ఇవన్నీ" అని మొట్టికాయ వేసింది వాళ్ళ అమ్మ.

         "డిగ్రీ లోకి వచ్చాను ఇంకా చిన్న పిల్లనేనా?" అంది కావ్యా.

         "ఐతే నీకు పెళ్ళి చేసేస్తాము వెళ్ళిపో" అంది నానమ్మ.

         "నేను అస్సలు పెళ్ళి చేసుకోను, చేసుకున్నా అమ్మను వదిలి వెళ్ళను " అంది వాళ్ళ అమ్మ మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి.

         "అందరు ఆడపిల్లలు అనేదే ఇది. మళ్ళి పెళ్ళి కాగానే అమ్మో మా అయన ఒంటరిగా ఉన్నాడు అంటూ ఒక్కరోజు కూడా ఉండరు" అంది వాళ్ళ నానమ్మ.

         వెంకట్ అంతా విని నవ్వుతున్నాడు.

         ఆ నవ్వు ఎంతో బాగుంటుంది. ఎప్పుడు కళ్ళతో నవ్వుతాడు. అందగాడు అందమైన మనసు కలవాడు. ఎప్పుడు కోపం అన్నదే రాదు. ఇంట్లో అందరి కన్నా చిన్నవాడైనా చాలా ఆలోచన ఉన్నవాడు.

         కావ్యకి వెంకట్ మేనత్త కొడుకు, అంటే తండ్రికి స్వయానా చెల్లెలు కొడుకు  . అతనికి ఒక అక్క, అన్న ఉన్నారు. అక్క హరిణికి పెళ్ళి అయ్యి మూడేళ్ళు అవుతుంది. అన్నయ్య ఎప్పుడూ పని మీద ఆ ఊరు ఈ ఊరు వెళ్తుంటాడు. అతనికే పెళ్ళి కుదిరింది ఇప్పుడు. అదీ హరిణి చెప్పిన సంభంధం తోనే. పిల్లల్లో వెంకట్ ఒక్కడే ఎక్కువ చనువుగా ఉండేది. మిగతా ఇద్దరు పెద్దగా మట్లాడరు. వెంకట్ కి అతని తల్లికి మాత్రం కావ్య అన్నా వాళ్ళ ఇంట్లో వాళ్ళు అన్నా అభిమానం, ప్రేమ. చిన్నప్పుడు నుండి కావ్య అంటే అందరికన్నా ఇష్టం వెంకట్ కి. కానీ పైకి మాత్రం ఏమీ తెలియనివ్వడు. కావ్య ఇంకా చిన్నపిల్ల ఆమెకి మానసిక పరిపక్వత రాలేదు అని అతని అభిప్రాయం. ఆమె చదువు పూర్తి అయితే గాని ఈ విషయం చెప్పకూడదు అని అనుకున్నాడు. 

వెంకట్ అక్క హరిణి పెళ్ళి అయినా పెత్తనం అంతా పుట్టింట్లో చెలాయిస్తుంది. అత్తగారింట్లో ఆమెను ఎవరు పట్టించుకోరు. అక్కడ ఆమె చిన్న కోడలు, పెత్తనం అంతా పెద్ద కోడలిది. హరిణి వాళ్ళ మెప్పు పొందాలని ఎంతో తాపత్రయపడుతుంది. పుట్టింటికి వచ్చినప్పుడల్లా తను పెద్ద కూతురు అని తన మాటే వినాలని గొడవ చేస్తుంది. ఆఖరికి కావ్య మేనత్త కూడ భయపడుతుంది హరిణి వస్తోంది అంటే. ఆమె ఇంటికి పెద్ద కూతురు అవ్వడం వల్ల అందరు మంచివాళ్ళు అవ్వడం వల్ల ఆమెకు అడ్డం చెప్పరు. ఏదో వచ్చినప్పుడు సంతోషంగా ఉండి వెళ్ళిపోతుంది అని.

         నానమ్మ బట్టలు సర్దడం చూసి కావ్య నెమ్మదిగా దగ్గరకు వచ్చింది. తనూ సర్దటం మొదలు పెట్టింది.

         "నేను లేకుండా ఎలా ఉంటావు నానమ్మా? మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తావు" అంది బాధగా మొహం పెట్టి.

         "ఏంటీ సంగతి? నీకు రావాలని ఉంది అని చెప్పొచ్చుగా" అంది నానమ్మ.

         "అది కాదు. నాకు సెలవులే కదా నీకు తోడుగా వస్తాను" అంది కావ్య.

         "నాన్నతో నేను చెప్తాను కాని నువ్వు సర్దుకో" అంది నానమ్మ.

         కావ్య సంతోషంగా మొహం పెట్టింది. కావ్యకు అత్తయ్య ఊరెళ్ళడం అంటే చాలా ఇష్టం. అత్తయ్యది పాత కాలపు ఇల్లు, కాని ఇంట్లో అన్ని ఉన్నాయి. వాళ్ళ పెరట్లో లేని మొక్కంటూ లేదు. హైదరాబాదులో ఉంటూ తోటలు చెట్లు అంటే ఎంటో తెలియకుండా పోయింది. అక్కడికి వెళ్తే ఎదో ప్రపంచం లోకి వెళ్ళినట్లు ఉంటుంది.

         తండ్రి స్కూటర్ మీద వెంకట్ రిజర్వేషన్ కోసం బయలుదేరుతుండగా కావ్య కూడా బయలుదేరింది.

         "నా ఫ్రెండ్ దగ్గర నోట్స్ ఉంది తెచ్చుకోవాలి" అని ఎక్కి కూర్చుంది సమాధానం రాక ముందే.

         "నన్ను అలా పావని ఇంట్లో దింపేసి వచ్చేటప్పుడు మళ్ళీ తీసుకెళ్ళు" అంది ముందుకు వంగి చూస్తూ.

         అలా వెళ్తుంటే ఎన్ని కళ్ళు చూసి కుళ్ళిపొయాయో తెలియదు. కావాలని కావ్య ఇంకా గట్టిగా పట్టుకుంది. పావని వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళే సరికి ఎదురుచూస్తోంది పావని. కావ్య ని చూడగానే గబగబ వచ్చి లాక్కెళ్ళింది.

         "అయ్యొ బావా తొందరగా వచ్చెయ్యి" అంది కావ్య పావనితో పాటు పరిగెడుతూ.

"ఏమిటి తొందర అలా లాక్కొచ్చావు?" అంది కావ్య.

         "నీకు ఒక మంచి న్యూస్ చెప్పాలి మరి" అంది పావని అదోలా కళ్ళు తిప్పుతూ.

         "ఏం సుబ్బరావు కనిపించాడా మళ్ళీ?" అడిగింది కావ్య.

         "కనిపించడమే కాదు నేనంటే ఇష్టం అన్నట్టు మాట్లాడాడు" సంతోషంగా చెప్పింది పావని.

         "ఏమోనే నాకు ఇలాంటివి భయం. నువ్వేం చేస్తున్నావో అలోచించే చేస్తున్నావా?" అంది కావ్య.

         "ఇందులో ఆలోచించడానికి ఏముంది. ఇందులో తప్పేముంది?" అంది పావని కోపంగా మొహం పెట్టి.

         "అబ్బా కోపం తెచ్చుకోకు ముక్కు మీదే ఉంటుంది నీకు కోపం" అంది కావ్య.

         "ప్రేమించడం తప్పా? నీకు మాత్రం మీ బావ అంటే ఇష్టం లేదు?" అంది పావని అమాయకంగా.

         "అది వేరు ఇది వేరు. తనకి నేనంటే ఇష్టం ఉందో లేదో కూడ తెలియదు. ఎప్పుడూ బాగా చదువుకో అది చెయ్యి ఇది చెయ్యి అని పెద్ద తాతయ్యలా చెప్తుంటాడు సో అన్ రొమాంటిక్" అంది కావ్య బావ మీద కంప్లెయింట్ చేస్తున్నట్టు.

         "అదంతా నాకు అనవసరం నువ్వు నా స్నేహితురాలిగా నాకోసం సంతోషిస్తావా? లేక ఇలానే పిచ్చి సలహాలు ఇస్తావా?" నిలదీసింది పావని.

         "నేనెప్పుడు నీ వైపే కాని, కాస్త అలోచించి చెయ్యమంటున్నా" అంది కావ్య.

         "సరే, ఎక్కడికి వెళ్ళినా ఏం చేసినా నీకు చెప్పకుండా చెయ్యను సరేనా?" అంది పావని.

         "నేను సెలవులకు మా బావ ఊరెళ్తున్నాను. ఒక వారం రోజుల్లో వచ్చేస్తాను. వచ్చాక నీకు ఫోన్ చేస్తాను" అంది కావ్య.

         "అదీ సంగతి! అందుకే అమ్మగారి ముఖంలో అంత సంతోషం, కాని మన ఇద్దరికి పెళ్ళి అయ్యాక అందరం మంచిగా ఇలానే సరదాగా కలవాలి సరేనా?" నవ్వుతో అంది పావని.

         "సరే సరే, ఎప్పటి సంగతో ఇప్పుడెందుకు? ఆలు లేదు చూలు లేదు కొడుకు పేరు సోమలింగం అన్నట్టు అవన్నీ తరువాత మట్లాడుకుందాం" అంది కావ్య తను కూడా నవ్వుతూ.

         "సోమలింగం ఎవరు మీ బావా?" అంది పావని ఉడికిస్తూ.
 ఇద్దరు హాయిగా నవ్వేసుకున్నారు. కావ్యకు పావనిని చూస్తే పాపం అనిపిస్తుంది.తనకి చిన్నప్పటి నుండి కష్టాలే. చాలా తెలివైనది, అన్నిట్లో తనకన్నా ముందుంటుంది. తండ్రి మంచి ఉద్యోగం ఉన్నా నెలకు పదిహేను రోజులు తాగి లీవ్ మీదుంటాడు. ఇంట్లో ఎప్పుడు తల్లి తండ్రి దెబ్బలాడుతూనే ఉంటారు. చదువుకోడానికి కూడా కావ్య ఇంటికే వెళ్తుంది. ఎక్కువ సమయం అక్కడే గడుపుతుంది. ఎప్పుడూ కావ్యతో "నిన్ను ప్రేమించే వాళ్ళు ఎంతమందో, నీ చుట్టూ నిండి ఉన్న ప్రేమ చూస్తుంటే నాకు అసూయగా ఉంటుంది.మీ ఇంట్లో ఎందుకు నన్ను పుట్టించలేదా" అని అంటూ ఉంటుంది.

         వెంకట్ స్కూటర్ హార్న్ విని కావ్య బయటకు వచ్చింది. పావని చిన్నగా కావ్య చేతిని గిల్లుతూ ఏదో చెప్తోంది. పావనికి బై చెప్పి స్కూటర్ ఎక్కింది కావ్య.

         "ఏంటి ఇద్దరు ఏం సీక్రెట్స్ చెప్పుకుంటున్నారు?" అడిగాడు వెంకట్.

         "ఏం లేదు బావా, నిన్ను చూసి ఎవరు మీ అంకులా అని అడుగుతోంది" అంది ముసిముసిగా నవ్వుతూ.

         "ఏయ్" అని కొడుతున్నట్టు చిన్నగా చెయ్యి ఎత్తాడు వెంకట్.

         "ఇది మీ ఊరు కదా అని వదిలేస్తున్నా, మా ఊరు వస్తున్నావుగా అప్పుడు చెప్తాను నీ పని" అని స్కూటర్ స్టార్ట్ చేసాడు వెంకట్. 

(ఇంకా ఉంది )

ఈ కధ నేను చాలా ఏళ్ళ క్రితం రాసింది . ఒకానొక సమయంలో స్నేహితులు అడిగితే నా చుట్టు ఉన్న మనుషులని వారి జీవితాలను చూసి దానికి కొంచెం కధ అల్లి రాసినది . అప్పట్లో ఈ బ్లాగ్లు అవి లేనందువల్ల కొంతమంది తెలుగు పత్రిక ఒకటి నడపాలని ప్రయత్నించారు . కానీ సమయం దొరకక అది సఫలం కాలేదు . ఏదేమైనా నా చేత ఈ కధ రాయించారు . నాకు భాషలో అంతగా పట్టు లేకపోయినా నాకు తోచినట్టు రాసుకున్నాను .  ఏదైనా అక్షర దోషాలు ఉంటే క్షమించండి . నాకు మానవ సంబంధాలు వారి మధ్య ఉండే అనుబంధం చాలా ఇష్టమైన విషయాలు . డబ్బు హోదా ఏదైనా మనుషులు, వారి ప్రేమాభిమానాల తర్వాతే అని బాగా నమ్ముతాను , అందరిలో అదే ఎదురు చూస్తాను .కుటుంబం , ప్రేమ , స్నేహం అన్నీ మనకు జీవితం లో ముఖ్యమైన అంశాలు. కానీ అతి సామాన్యంగా అనిపించే ఇవే మనకు చాలా ముఖ్యమైనవి అని మర్చిపోతాము .అసూయలు ఎవో గొడవలు చేసుకుంటూ నెమ్మదిగా అందరినీ దూరం చేసుకుంటాము .  ఇలా నా చుట్టు చూసిన వాళ్ళనే పాత్రలుగా మార్చుకొని కొంత నా ఇమేజినేషన్ ని జోడించి రాసాను . మీకు నచ్చుతుందని ఆశిస్తాను 


                                              ************************




మత్తు మత్తుగా తెల్లవారుతోంది. కావ్య బద్ధకంగా ముసుగు తన్ని నిద్రపోతోంది. వాళ్ళ అమ్మ పద్మావతి మాత్రం బుజ్జగించి నిద్రలేపుతూనే ఉంది. కావ్య వాళ్ళ అమ్మను ముద్దుగా పద్దు అని పిలిస్తుంది.

         "పద్దూ నిద్రపొనీవే కాసేపు, ఈ రోజు ఆదివారమే కదా" అంది కావ్య.

         "నీకు బొత్తిగా బుద్ది లేకుండా పోతుంది. అందరు ఆడపిల్లలు ఇలానే ఉన్నారా? ఇలా అయితే ఎలాగే? నాన్నగారు పొద్దున్నే ఎదో పని మీద వెళ్ళిపోయారు" అంది అమ్మ.

         "పద్దూ ఒక్క ఐదు నిముషాలే" అంటూ అమ్మ దగ్గరగా చేరి పడుకుంది.

         వాళ్ళకు కావ్య ఒకత్తే కూతురు. కావ్య తండ్రి టీచరుగా పనిచేస్తున్నారు. ఇంట్లో కావ్య, అమ్మ, నాన్న, నానమ్మా ఉంటారు. కావ్య డిగ్రీ ఫస్ట్ ఇయర్ చదువుతోంది.

         "కావ్యా! రాజమండ్రి నుండి ఫోన్ వచ్చింది" అని నానమ్మ అరుస్తోంది.

         గబుక్కున లేచి ఒక్కసారిగా ఫోన్ దగ్గరకు పరిగెత్తింది. కళ్ళు పూర్తిగా విప్పకుండానే మత్తుగా హలో అంది.

         "ఎవరూ స్లీపింగ్ బ్యూటీ నా?" అవతలి నుండి చిన్న నవ్వు.

         "ఏంటి అప్పుడే లేచావు పాపం అదీ ఆదివారం" అవతలి నుండి.

         "నేనెప్పుడు తొందరగానే లేస్తాను" చిన్నగా సణిగింది కావ్య.

         "సరే అమ్మను పిలు కొంచెం మాట్లాడాలి" అవతలి నుండి.

         "ఏమ్ నాతో చెప్పకూడదా? అమ్మ పనిలో ఉంది" అంది కావ్య.

         "రేపు పని మీద వస్తున్నా అక్కడకు, పొద్దున్న ట్రైన్ కి వస్తాను" అవతలి నుండి.

         "సరే చెప్తాను బావా, అత్తయ్యని మామయ్యని అడిగానని చెప్పు" అని పెట్టేసింది కావ్య.

         కావ్యకి తన బావ వెంకట్ అంటే చాలా ఇష్టం. వాళ్ళిద్దరికీ వయసులో తేడా ఉంది. అలాగే చిన్నప్పుడు నుండి కావ్య అంటే మహా ప్రాణం వెంకట్ కి. ఎక్కడికెళ్ళినా నువ్వు నాకు లక్కీ అని పక్కనే కూర్చోపెట్టుకునేవాడు. కాని అన్నిట్లో తను పెద్దవాడు అని సీరియస్ గా ఉంటాడు. అదే నచ్చదు కావ్యకు.  

ప్రతి వారం, మరియు వారాంతం ఎవో సినిమాలు చూసేస్తూ ఉన్నా, ప్రత్యేకం గా ఇలా పోస్ట్ ఇప్పుడు వ్రాయటానికి కారణం ఏంటంటే..

ఈ వారం నేను మూడు వైవిధ్యమైన, ఆలోచింపజేసే సినిమాలు చూడటమే !

అవి..

The Blind Side
ఒరే కడల్
Page 3

మూడు కూడా నాన్-తెలుగు సినిమాలు. ఒకటి ఆంగ్లం, ఒకటి మళయాళం మరొకటి హిందీ.
ఈ మూడిటి గురించి ఇప్పటికే ఎన్నో రివ్యూలు, విశ్లేషణాత్మక వ్యాసాలు వచ్చినా, వీటి గురించి నాకూ కొంత చెప్పాలనిపిస్తుంది.

ముందుగా..

The Blind Side

*ing: Sandra Bullock, Tim McGraw, Quinton Auron

This movie is based on a True Story ( story of Michel Oher, an NFL star, Baltimore Ravens Team )

ఈ సినిమాలో నటనకు కాను, సాండ్రా కు ఉత్తమ నటి అవార్డ్ ( ఆస్కార్) సొంతం చేసుకుంది. సాధారణం గా అవార్డ్ సినిమాలన్నీ అంతగా బాగోవు, కొన్ని బోరింగ్ గా, చాలా స్లో గా, ఎందుకు అవార్డు ఇచ్చార్రా బాబో ఈ సినిమాకి అనిపించేలా ఉన్నాయి. కానీ, ఈ సినిమాలో Sandra gave ultimate performance of her career.

ఈ సినిమా ఎంత బాగా నచ్చినందంటే, కొన్ని కొన్ని సన్నివేశాల్లో ఎంత ఆపుకుందామన్నా ఆగకుండా కళ్ళల్లో నీళ్ళు వచ్చేసాయి. మనుషుల్లో ఉండే జాలి, మానవీయత, దయాగుణం, కరుణ శాండ్రా పాత్ర ద్వారా మనం చూడొచ్చు. మనుషుల్లో మంచితనం మనసుల్ని ఎలా కదిలిస్తుందనేదీ ఈ సినిమా ద్వారా అనుభూతి చెందుతాం.

కధ : ఒక అనాధ అయిన ఆఫ్రికన్ అమెరికన్ ని ఒక శ్వేత జాతీయురాలు, ఆమె కుటుంబం దగ్గరకు తీసుకుని, తమ కుటుంబంలో ఒకడిలా చేర్చుకుని, అతని జీవితాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేసిందీ, అతని విజయానికి ఎలా తోడ్పడింది అనేదే ఈ సినిమా కథ !

కధ చిన్నదే అయినా, కధనం చాలా ఆసక్తిగా ఉంది, ప్రతి ఒక్కరూ ఎంతో బాగా నటించారు. Sandra Bullock భర్త గా వేసిన అతను ఒక ఫేమస్ కంట్రీ మ్యూజిక్ సింగర్ Tim McGraw ( Husband of another famous singer Faith Hill). నాకు S.J. గా వేసిన పిల్లాడు ఎంతో క్యూట్ గా అనిపించాడు.

ఇక్కడ నలుపూ తెలుపు అని కాకుండా, ఒక ఉన్నతమైన, డబ్బున్న కుటుంబం, అత్యంత దీన, దుర్భరమైన పరిస్తితుల్లో ఉన్న ఒక అబ్బాయిని అంతగా ఆదరించటం, అప్యాయం గా తమ కుంటుంబం లోకి చేర్చుకోవటమనేది నాకు నచ్చింది.

దీంట్లో మనసుని కదిలించే సన్నివేశాలెన్నో..ఎన్నెన్నో..
మెలో డ్రామా లేదు, కాని కొంత నాటకీయత ఉన్నా, ఈ సినిమాకి ఇది అవసరం అనుకోవాలేమో.


Its an inspiring movie. I strongly recommend this movie to watch ! Don't miss it !!!

ఈ ఫొటో లో కుడివైపు నుంచి రెండో ఆమె పాత్రనే సినిమాలో శాండ్రా పోషించారు.

Collins Tuohy, S.J. Tuohy, Leigh Anne Tuohy, Sean Tuohy




Michel Oher and his family !




ఇక రెండవది

ఒరే కడల్:

ఈ సినిమా గురించి ఇప్పటికే ఒక మంచి వ్యాసం ‘నవతరంగం’ లో వచ్చేసింది. నేను ఈ సినిమా చూడటానికి కారణం ఆ వ్యాసమే ! Thanks to Katti Mahesh Kumar for introducing this movie to us.

ఈ సినిమాని నేను Youtubఎ లో చూసాను. సబ్ టైటిల్స్ తో చాలా బాగుంది వీడియో క్వాలిటీ కూడా..

ఈ సినిమా గురించి నేను ఊహించినట్లే ఉంది, చాలా బాగా నచ్చింది.

ముఖ్యం గా మీరా జాస్మిన్ ఒక అందమైన, అమాయకమైన మధ్యతరగతి గృహిణి పాత్రలో ఒదిగిపోయారు. ఇక మమ్ముట్టి నటన గురించి కొత్తగా చెప్పేదేముంది.

ఇది ఒక సినిమా చూస్తున్నట్లుండదు. జీవితాన్ని చాలా దగ్గరగా చూస్తున్న అనుభూతి. ఇద్దరు వ్యక్తుల మానసిక సంఘర్షణ ని మనం కూడా ఫీల్ అయ్యేలా ఉంటుంది చూస్తున్నంత సేపూ…

కధ గురించి చెప్పాలంటే..

అనుభంధాలకి, ప్రేమకి దూరం గా ఉండే ఒక మేధావికి పరిస్తితుల ప్రభావంతో మానసికం గా, శారీరకం గా దగ్గరైన ఒక గృహిణి కధ ! ఈ ఒక్క లైన్ చూడగానే చాలా మందికి అనిపించేది, ఏంటిది, మోరల్ గా ఆమెకు విలువలు లేవా? ఇలా బరితెగించి వివాహేతర సంబంధం పెట్టుకుంటే ఇలా అనుభవించవలసిందే అని ఆగ్రహిస్తారు. కానీ, ఒక్క సారి ఈ సినిమా చూసాక ఆ అభిప్రాయం మారుతుంది. ఆ పాత్ర మీద జాలేస్తుంది, ఆలోచింపజేస్తుంది, బాధ పెడుతుంది, మనసుని కదిలిస్తుంది.

ఈ సినిమాలో నాకు బాగా నచ్చిన మరో అంశం, సంగీతం, పాటలు. నేపధ్య సంగీతం కానీ, పాటలు కాని సినిమా మూడ్ కి తగ్గట్టుగా గుండెల్ని పిండేస్తుంది, కళ్ళలో చెమ్మని చేరుస్తుంది. ఆధ్బుతం అనే మాట చాలా చిన్నది ఈ సినిమా సంగీతం గురించి చెప్పవలసి వస్తే ! Haunting Music !

Title song !



'యమున వెరుదే '



కొసమెరుపు: ఈ సినిమాలోని చిన్న పాప నాకు తెగ నచ్చేసింది. ఎంత ముద్దుగా ఉందో..

మూడవది, చివరిది:

Page 3

ఇది పాత సినిమానే కానీ, ఇప్పటివరకు చూడలేదు నేను. ఈ సినిమా గురించి విన్నా కానీ, ఎందుకో ఇప్పటివరకు చూసే చాన్స్ రాలేదు.

నాకు కోంకణా సేన్ అంటే చాలా ఇష్ఠం !
"సంతానం ..సంతానం" అంటూ ముద్దుగా పిలిచే MrMrs.Iyer సినిమా నుంచే నాకు బాగా నచ్చేసింది. Simple & Talented Actress !

ఈ సినిమా అంతా తన చుట్టూనే తిరుగుతూ ఉంటుంది. ఇది ఒక రకం గా Depressing and Dark movie అయినప్పటికీ, మధుర్ బండార్కర్ సినిమాలో కనిపించే 'నిజాయితీ కూడిన నిజం' నన్ను అలా కట్టి పడేసింది సినిమా చివరి వరకూ.

మెట్రో సిటీల్లో ఉండే పార్టీ కల్చర్, రిచ్ సొసైటీ, వాళ్ళ మనసుల్లో ఉండే మలినాలు, వికృత చర్యలు, మోసాలు, మోసపోవటాలు, ఆర్ధిక పరమైన సంబంధాలు, అవసరాలు ఇలా ఒక్కటేమిటి, ఎన్నో కోణాల్ని మనం చూస్తాం ఈ సినిమాలో.

మనుషుల్లో ఉండే వికృత చర్యల్ని చూసి అసహ్యించుకుంటాం, భయపడతాం, బాధ పడతాం ! ఎందుకు ఇలా వీళ్ళ మనసులు సున్నితత్వాన్ని కోల్పోయి బండబారి పోయాయని ఆలోచనలో పడతాం ! జీవితం అంటే ఇంతేనా అని నిరాశ పడతాం ! దేనికోసం ఈ ప్రాకులాట అని అంతర్మధం ! ఇలా పరివిధాలుగా మనసుని మెలిపెడుతుంది ఈ సినిమా !

నేను పైన చెప్పిన మొదటి సినిమా The Blind Side మనుషుల్లో మానవీయతా, జాలి, మంచితనపు కోణాలు చూపిస్తే, ఈ సినిమా, అసహ్యం, బాధ, కోపం అనే మరో యాంగిల్ ని చూపిస్తుంది.

అందుకే అన్నాను ఈ వ్యాసం మొదట్లో.. నేను ఈ వారం చూసిన ఈ మూడూ, ఒకదానికొకటి వైరుధ్యమైన కధలు. విభిన్నమైన అంశాలు. కానీ మూడిటిలో ఉన్న ఒక కామన్ పాయింట్: ఆలోచింపజేసే కధ, కధనం ! సహజత్వానికి దగ్గరగా ఉండే పాత్రలు, వాటి చిత్రీకరణ !

అందుకే ఈ మూడూ నాకు బాగా నచ్చాయి. ఈ మూడూ నన్ను మరి కొన్నాళ్ళు వెంటాడుతూనే ఉంటాయి !

ఇది తమిళ్ పాట "మిన్నలే" అన్న చిత్రం లోనిది .....దీనిని తెలుగులో "చెలీ" అన్న పేరుతో డబ్బింగ్ చేసారు :)

బ్లాగర్లందరికీ ముందుగా..

సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు !
:)

సంక్రాంతి అంటేనే చలి మంటలు, భోగిపళ్ళు, ముగ్గులు, గంగిరెద్దులు, హరిదాసులు, పిండివంటలు.

ఇది ప్రధానం గా ధాన్యాలు, పంటల పండుగ అనేమో, పల్లెటూళ్ళలోనే బాగా జరుగుతుంది. సంవత్సరమంతా కష్టపడి పండించిన పంట రైతు కి చేతికి అంది వచ్చి ఇంటికొచ్చే సమయం, అలాగే కొత్తసంవత్సరం తో పాటుగా కొత్త కొత్త ఆశలతో సంక్రాంతి లక్ష్మి ఘల్లు ఘల్లుమంటూ విచ్చేస్తుంది. ఈ పండుగ మూడు రోజుల పండుగ.

భోగి ( పాత చెక్క సామాన్లతో, కట్టెలతో భోగిమంటలేస్తారు, చిన్న పిల్లలకు భోగిపళ్ళు పోస్తారు )




సంక్రాంతి ( ఇది ప్రధానమైన రోజు )

కనుమ ( పసువులకు కొమ్ములకు రంగులు వేసి, పసుపు కుంకుమ చల్లి పూజ చేస్తారు, అలాగే ఈ రోజు మాంసం వండుకుని తింటారు. తమిళనాడు లో ఈ రోజే ఆయుధపూజ చేస్తారు.నాగళ్ళకు, దుక్కి దున్నే సామానులకు, ట్రాక్టర్లకు పసుపు రాసి కుంకుమ చల్లుతారు.)

ఇక నా జ్ఞాపకాల లోగిళ్ళలోకి వెళ్తే...

మా ఊరూ పక్కా పల్లెటూరికి, టౌన్ కి మధ్యరకం గా ఉంటుంది. అయినప్పటికీ పల్లెటూరి వాతావరణం ఎక్కువే కనిపిస్తుంది. సంక్రాంతి మాసం మొదలవ్వగానే ఆడవాళ్ళు వారపత్రికలలోవో లేక నోట్ బుక్కులలోవో వేసిన స్పెషల్ ముగ్గుల ని స్టడీ చేస్తూ రంగం లోకి దూకుతారు. డిసెంబర్ మాసం, చలికాలం కావటం తో పొద్దున్నే లేచి చలిలో వేసేవాళ్ళు కాస్త తక్కువే ! మా వీధి అంతా రాత్రి భోజనాలయ్యాక, యుద్దం లోకి దిగినట్లు, ముగ్గు గిన్నెలని చేత బట్టుకుని, నడుము చుట్టూ చెంగులని చుట్టుకుని పోటీలు పడి ముగ్గులేస్తారు. మా ఇంట్లో నేనొక్కణ్ణే అబ్బయిని కావటం వలన, నాకూ అలా ముగ్గులని చూడటం ఇష్ఠం. జనవరి ఫస్ట్ కు, భోగి, సంక్రాంతి, కనుమ ఈ మూడు రోజులూ స్పెషల్ ముగ్గులకి రంగులద్ది, Welcome New Year అంటూ వ్రాసేవాణ్ణి.




ఇక ముగ్గుల్లో గొబ్బిళ్ళు, ఇవి ఆవు పేడతోనే చెయ్యాలి, మా ఊళ్ళో ఏమో ఆవులు తక్కువ. అందుకని పండక్కు మాత్రమే ఆ ఆవు గల వాళ్ళని బ్రతిమాలి తెచ్చి గొబ్బిళ్ళు పెట్టేవారు. ఆ గొబ్బిళ్ళ పైన పూలు పెట్టేవాళ్ళు.

ఈ మాసం అంతా, తెల్లవారు ఝామున 3 , 4 గంటల మధ్యలో భజన వచ్చేది హారతి తీసుకుని. అదే గుర్తు, లేచి చదువుకోవటానికి. ఇంక తెల తెల వారుతుండగా, హరిదాసు హరిలోరంగ హరీ అంటూ తల మీద కిరీటం లాంటి మెరుస్తున్న పాత్రతో, భజన చేసుకుంటూ వస్తాడు. తనకు, బియ్యం కానీ, పప్పు దినుసులు లాంటివి కానీ వేసేవాణ్ణి.




ఆ తరువాత గంగిరెద్దుల మేళం వచ్చేది. అయ్యవారికీ దణ్ణం పెట్టు, అమ్మగారికీ దణ్ణం పెట్టు అంటూ విచిత్రం గా ఆడించేవాడు గంగిరెద్దుని.



బాగా చిన్నప్పుడు అయితే ఈ మాసం లోనే మా తాతయ్య నాకు విల్లు చేసి ఇచ్చేవాడు వెదురు తో, దానికి గోగుపుల్లలని బాణాలు గా పెట్టుకుని కొబ్బరి ఆకులకి, చెట్లకీ వేస్తూ ఉండేవాణ్ణి. అలాగే పతంగులు కూడా, డాబా మీదకు వెళ్ళి మా మామయ్య తయారు చేసిన గాలి పటాలని పోటీలు పడి ఎగరేసేవాళ్ళం !

ఇక పండుగ దగ్గరకు వచ్చే సమయానికి, అమ్మ వాళ్ళు పిండి వంటల హడావిడిలో పడిపోయేవాళ్ళు. వాటికి నేను ఉడుత సహాయం గా, పిండి కొట్టటమో లేక పాకం రుచి చూడటమో, ఏదో చిన్న చిన్న పనులు చేసేవాణ్ణి. ఈ పండక్కి అరిసెలు మాత్రం తప్పకుండా ఉండాల్సిందే. అందులోనూ నేతి గారెలు అలా వేడి వేడిగా బాండీ లోంచి తీయగానే తింటూ ఉంటే ఉంటుందీ నా సామిరంగా !

పండుగకి కాస్త ముందుగానే కొత్త బట్టలు టైలర్ కి ఇచ్చి ఆ ముందు రోజూ తప్పకుండా కుట్టి ఇచ్చేట్టూ చూసుకునేవాళ్ళం. భోగి పండుగ రాగానే తలంటు పోసుకుని, దేవుడి పటాలన్నీ కడిగి, తుడిచి శుభ్రం చేసి వాటికి గంధం, పసుపు, కుంకుమ అద్దేవాణ్ణి. సంక్రాంతి రోజు పెద్దగా చేసేది ఏమీ ఉండేది కాదు, పూజ చేసుకోవటం దణ్ణం పెట్టుకోవటం. ఇక కనుమ రోజు, మా తాతయ్య వాళ్ళ గేదెలకి, వాటీ దూడల కొమ్ములకి రంగులు రాసి, వాటి మీద పసుపు కుంకుమ చల్లేవాళ్ళం. ఆ రోజు సుష్ఠిగా నాన్-వెజ్ లాగించి ఊరి మీద పడేవాళ్ళం. ఈ మూడు రోజూల్లో ఏదో ఒక సినిమాకి తప్పకుండా వెళ్ళేవాళ్ళం.

సంక్రాంతికో, దసరాకో సరిగా గుర్తులేదు కాని, ఎద్దుల పందాలు జరిగేవి మా ఊళ్ళో. ఇది చాల ఫేమస్! చుట్టుపక్కల ఊళ్ళవాళ్ళు, వేరే జిల్లాల నుంచి కూడా తమ ఎద్దులని తీసుకువచ్చి పోటీల్లో పాల్గొనేవాళ్ళు. ఈ పోటీల్లో ఒంగోలు నుంచి వచ్చింది ఎద్దులు చాలా బాగుండేవి. పగలంతా పందాలు, సాయంత్రానికి ఆ ఎద్దులను అలంకరించి వీధుల్లో తిప్పేవాళ్ళు. ఇది చాల సంబరం గా జరిగేది.

ఇలా సంక్రాంతి మాసం అంతా ఎంతో సరదాగా, ఉత్సాహం గా, సంతోషం గా గడిపేవాళ్ళం. నేను ఇండియాలో ఉన్నంత వరకు, సంక్రాంతికి తప్పకుండా ఇంటికి వచ్చేవాణ్ణి. ఇప్పుడు ఇవన్నీ చాల వరకు ఉండకపోవచ్చు. ఏదో మామూలు పండగలా గడిచిపోతుంది, అంతే !